1
دانشجوی دکترای رشته کلام امامیه در دانشگاه قرآن و حدیث و عضو انجمن کلام اسلامی حوزه
2
استادیار دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام
3
استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه قرآن و حدیث و عضو انجمن کلام اسلامی حوزه
چکیده
یکی از آموزههای دینی در باب معادشناسی، مسئله خلود و جاودانگیِ کفار معاند و لجوج در عذاب جهنم است. اجماع و اتفاق همه علمای اسلامی (از فقها، متکلمان و فیلسوفان) بر این بوده که جاودانگیِ عذابِ این عده از جهنمیان، در متون دینی نص و صریح است. در مقابل، ابنعربی معتقد است چنین چیزی با رحمت واسعه و عدل خداوند ناسازگار است؛ به همین جهت، تن به تأویل نصوص دینی داده و خلود در متون دینی را به معنای «مدت طولانی» تفسیر کرده و بر این باور است که دوزخیان بعد از گذشت مدتی از عقوبت، رحمت و عدل الهی به سراغ آنان خواهد رفت و عذاب دوزخ را از آنها برمیدارد. استاد جوادی آملی نیز به عنوان فقیه، متکلم، فیلسوف و عارف، این تفسیرِ ابنعربی را نپذیرفته و معتقد است عذاب ابدی نه تنها منافاتی با رحمت واسعه و عدل الهی ندارد، بلکه با آن سازگار و هماهنگ است. این مقاله به بررسی انتقادی دیدگاه ابنعربی، از منظر استاد جوادی آملی میپردازد.
میری رمی,سید محمدمهدی , موسوی,سید محمود و رنجبر حسینی,محمد . (1398). بررسی انتقادی دیدگاه ابنعربی در ناسازگاری خلود در عذاب با صفتِ رحمت و عدل الهی، از منظر آیتالله جوادی آملی. فصلنامه تحقیقات کلامی, 7(25), 45-66.
MLA
میری رمی,سید محمدمهدی , , موسوی,سید محمود , و رنجبر حسینی,محمد . "بررسی انتقادی دیدگاه ابنعربی در ناسازگاری خلود در عذاب با صفتِ رحمت و عدل الهی، از منظر آیتالله جوادی آملی", فصلنامه تحقیقات کلامی, 7, 25, 1398, 45-66.
HARVARD
میری رمی سید محمدمهدی, موسوی سید محمود, رنجبر حسینی محمد. (1398). 'بررسی انتقادی دیدگاه ابنعربی در ناسازگاری خلود در عذاب با صفتِ رحمت و عدل الهی، از منظر آیتالله جوادی آملی', فصلنامه تحقیقات کلامی, 7(25), pp. 45-66.
CHICAGO
سید محمدمهدی میری رمی, سید محمود موسوی و محمد رنجبر حسینی, "بررسی انتقادی دیدگاه ابنعربی در ناسازگاری خلود در عذاب با صفتِ رحمت و عدل الهی، از منظر آیتالله جوادی آملی," فصلنامه تحقیقات کلامی, 7 25 (1398): 45-66,
VANCOUVER
میری رمی سید محمدمهدی, موسوی سید محمود, رنجبر حسینی محمد. بررسی انتقادی دیدگاه ابنعربی در ناسازگاری خلود در عذاب با صفتِ رحمت و عدل الهی، از منظر آیتالله جوادی آملی. FTK, 1398; 7(25): 45-66.