1
دانشجوی دکترای علوم قرآن و حدیث، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
3
عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
10.22034/ftk.2024.2016694.1583
چکیده
از دیر باز، اینکه چه مؤلّفهای مهمترین و بالاترین مؤلّفه عقلی و دینی است، بهطوریکه همه فضایل و مناقب از آن، ریشه میگیرند، کموبیش مورد توجّه پژوهشگران دینی بوده است. با استناد به تعریف عقل که جداکننده حق از باطل است و با بررسی روایات، میتوان نشان داد که «حقپذیری یا حقمحوری» صفتی انسانی است که ریشه دینپذیری و خداباوری و بلکه ریشه همه خیرات است. همچنین، بزرگترین و مهمترین ارزشِ دینی و عقلی است. تمام فضایل اخلاقی و دینی ریشه در آن دارند. دعوت انبیا، متکّی بر حقپذیری مردم و بر اساس حق بودهو روایات ما، «حقپذیری» را بهترین اخلاقها، سرآمد حکمت، باب هر خیر، نیکوترین سخن، عزیزترین همراه، منزلگاه علم، ملاک امّت رسولخدا بودن، مایه باتقواترین شدن و راه نجاتِ انسانها معرّفی میکنند.
