پژوهش حاضر با هدف تحلیل و ارزیابی اشکالهای ابنتیمیه بر حدیث معرفت، نگارش یافته است. ابنتیمیه با رویکرد انتقاد به باورهای شیعه در منهاجالسنة، اشکالهای سندی و دلالی بر این حدیث مطرح نموده است. ادّعاهایی مانند حجّیت نداشتنِ «مَنْ مَاتَ وَلَمْ یَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ مات مِیتَةً جَاهِلِیَّةً»، مصداق روایت، محاربان با اماماند، ایمانینبودن معرفت امام، بیفایده بودن معرفت امام غایب، از سوی ابنتیمیه برای انکار این روایت نقلشده است. در پژوهش حاضر به شیوه توصیفی-تحلیلی و با رویکرد انتقادی تلاش شده است ضمن بررسی منابع اهلسنّت و دیدگاه اندیشمندان نسبت به حدیث معرفت، به ادّعاهای ابنتیمیه پاسخ داده شود. در پایان این نتیجه به دست آمد که اشکالهای ابنتیمیه دربارۀ حدیث معرفت، بیاساس بوده و نبودِ معرفت امام بر اساس آموزههای دینی از امور دینی برشمرده شده و امام غایب فوایدی همچون وساطت فیض دارد.
