از جمله ادلّه‌ای که در تشخیص مذهب راستین در اسلام مورد استناد قرار گرفته‌اند، آیه ولایت، حدیث ولایت و حدیث غدیر هستند. در هر سه دلیل نقلی، واژه «ولی» به کار رفته است. از همین روی تشکیک در معنای این واژه، باعث خروج این سه دلیل از دایره نصّ جلی شده و استفاده از این ادلّه نقلی در اثبات امامت امیر مؤمنانj را دشوار نموده است. علّامه میرحامد حسین لکهنوی و علّامه امینی، در آثار خود پیرامون این واژه قرائن معنایی بسیاری را ارائه نموده‌اند تا معنای «اولی بالتصرّف» را برای این واژه اثبات نمایند؛ امّا در این مقاله، با روشی توصیفی- تحلیلی به بررسی تمامی کاربست‌های این واژه در کلام نبی مکرم اسلام پرداخته شده و نتیجه‌ای که از استقرای کاربست‌های شارع مقدّس در باب واژه «ولی» حاصل شد، اثبات وضع تعیّنی یا انصراف این واژه در معنای «اولی بالتصرّف» بوده است. با اثبات این گزاره، دلالت ادلّه مذکور بر امامت امیر مؤمنانj روشن بوده و می‌توان این ادلّه را نصّ جلی در مدّعای امامیّه دانست.