فصلنامه تحقیقات کلامی

فصلنامه تحقیقات کلامی

تحلیل تأثیر بینشی اعتقاد به مهدویت در کمال‌گرایی انسان با تأکید بر مضامین اندیشه آیت الله جوادی آملی

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان
1 دانش‌آموخته دکتری کلام اسلامی، مجتمع آموزش عالی بنت الهدی، جامعه المصطفی قم
2 دکتری مدرسی معارف، گرایش مبانی نظری، استادیار گروه کلام اسلامی، مجتمع آموزش عالی بنت الهدی، جامعه المصطفی قم
3 دانش‌آموخته دکتری قرآن و علوم گرایش مدیریت، مجتمع آموزش عالی علوم انسانی اسلامی
10.22034/ftk.2026.2060954.1735
چکیده
اعتقاد به مهدویّت تأثیرات عمیقی در حوزه انسان­شناسی به­ویژه در اندیشه انسان دارد. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر این باور در سه حوزه هستی‌شناسی، خداشناسی و امام‌شناسی با تأکید بر دیدگاه‌های آیت‌الله جوادی آملی می‌پردازد. این پژوهش، با مطالعه کتابخانه­ای و روش تحلیل مضمون، از طریق کدگذاری در صدد تبیین و تحلیل تأثیر اعتقاد به مهدویّت بر کمال‌گرایی انسان در حوزه بینشی بر اساس مضامین اندیشه آیت الله جوادی آملی است. یافته­های این پژوهش نشان می‌دهد که اندیشه مهدویّت، علاوه بر آن­که به طور ضمنی، زیرساخت مفهوم کمال را تشکیل می‌دهد، به­عنوان انسان کامل و در چهارچوب امام‌شناسی، هم به‌طور مستقل و هم به‌­عنوان مکمل مباحث هستی‌شناسی و خداشناسی توجّه می‌شود. اعتقاد به امام مهدی(عج) برای هدفمندی و کمال نظام خلقت ضروری است و شکوفایی گوهر ملکوتی انسان را ممکن می‌سازد. همچنین، حوزه امام‌شناسی با تکمیل مباحث هستی‌شناسی و خداشناسی، تصویری روشن از کمال‌گرایی و مسیر دست­یابی به آن را فراهم می­آورد. این پژوهش قادر است تا در فضای فکری و فرهنگی معاصر، درکی معنادار از مهدویّت و کمال‌گرایی را در ساحت بینشی ارائه دهد.
کلیدواژه‌ها
موضوعات