محقق و دانشجوی کارشناسی ارشد کلام امامیه دانشگاه تهران (پردیس فارابی)
چکیده
هدفمندی افعال خداوند متوقف بر معناشناسی دقیق حسن و قبح عقلی است. متکلمان عدلیه، افعال خداوند را هدفمند و در اصطلاح معلل به اغراض می‌دانند. مهم‌ترین استدلال ایشان برای اثبات این مدعا، مبتنی بر قاعده حسن و قبح عقلی است، اما به تأثیر معناشناسی حسن و قبح در صحت این استدلال توجه نشده‌است. معناشناسی مشهور عدلیه، «استحقاق مدح و ذم» است. شهید صدر به این معناشناسی اشکال نموده و «ضرورت اخلاقی» را معنای دقیق حسن و قبح می‌داند. با قرار دادن هر یک از این معانی در استدلال عدلیه و مقایسه کارکرد آن‌ها، اهمیت معناشناسی حسن و قبح را در این مسئله نمایان ساخته و به روش تحلیلی اثبات نموده‌ایم که برای این استدلال، «ضرورت اخلاقی» معنای دقیق‌تری است.
اسلامی، مصطفی. (1399). کارکرد معناشناسی حسن و قبح عقلی در غایتمندی افعال الهی مقایسه دیدگاه عدلیه و شهید صدر. فصلنامه تحقیقات کلامی، 8(28)، 65–80.
MLA
اسلامی، مصطفی. "کارکرد معناشناسی حسن و قبح عقلی در غایتمندی افعال الهی مقایسه دیدگاه عدلیه و شهید صدر"، فصلنامه تحقیقات کلامی، 8، 28، 1399، 65–80.
HARVARD
اسلامی، مصطفی. (1399). 'کارکرد معناشناسی حسن و قبح عقلی در غایتمندی افعال الهی مقایسه دیدگاه عدلیه و شهید صدر'، فصلنامه تحقیقات کلامی، 8(28), pp. 65–80.
CHICAGO
اسلامی، مصطفی، "کارکرد معناشناسی حسن و قبح عقلی در غایتمندی افعال الهی مقایسه دیدگاه عدلیه و شهید صدر." فصلنامه تحقیقات کلامی، 8 28 (1399): 65–80,
VANCOUVER
اسلامی مصطفی. کارکرد معناشناسی حسن و قبح عقلی در غایتمندی افعال الهی مقایسه دیدگاه عدلیه و شهید صدر. FTK. 1399;8(28):65–80.
