از آیات قرآن و از جمله آیه 101 توبه برمی‌آید که در دوره رسول‌خدا، گروهی منافق ناشناخته که در حقیقت کافر بودند، در میان دیگر مسلمانان حضور داشته و از صحابه شمرده می‌شدند. این پژوهش به صورت تحلیلی و کتابخانه‌ای در صدد پاسخ به این پرسش است که آیا به اقتضای ادلّه قرآنی، منافقان ناشناخته در میان مسلمانان حضور داشته‌اند یا خیر؟ و کمیّت این حضور- از جهت پرشماری و کم‌شماری- چگونه بوده است؟ و آیا حضور منافقان ناشناخته در میان مسلمانان با حکم به عدالت همه صحابه سازگار است؟ در این پژوهش، بر پایه ادلّه قرآنی، حضور منافقان ناشناخته و نیز پرشماری آنها در میان صحابه ثابت شده است؛ همچنین ناسازگاری این حضور با عدالت همه صحابه به اثبات رسیده است؛ زیرا کفر با عدالت سازگار نیست و از این رو نمی‌توان احکام مترتّب بر عدالت همه صحابه از جمله جواز تأسی به همه آنان را ملتزم شد.
خراسانی، علی. (1403). منافقان ناشناخته و فراوانی آنها با تاکید بر آیه 101 توبه و با رویکرد نقد نظریه عدالت صحابه. فصلنامه تحقیقات کلامی، 12(46)، 65–80. https://doi.org/10.22034/ftk.2024.2019654.1593
MLA
خراسانی، علی. "منافقان ناشناخته و فراوانی آنها با تاکید بر آیه 101 توبه و با رویکرد نقد نظریه عدالت صحابه"، فصلنامه تحقیقات کلامی، 12، 46، 1403، 65–80. doi: 10.22034/ftk.2024.2019654.1593
HARVARD
خراسانی، علی. (1403). 'منافقان ناشناخته و فراوانی آنها با تاکید بر آیه 101 توبه و با رویکرد نقد نظریه عدالت صحابه'، فصلنامه تحقیقات کلامی، 12(46), pp. 65–80. doi: 10.22034/ftk.2024.2019654.1593
CHICAGO
خراسانی، علی، "منافقان ناشناخته و فراوانی آنها با تاکید بر آیه 101 توبه و با رویکرد نقد نظریه عدالت صحابه." فصلنامه تحقیقات کلامی، 12 46 (1403): 65–80, doi: 10.22034/ftk.2024.2019654.1593
VANCOUVER
خراسانی علی. منافقان ناشناخته و فراوانی آنها با تاکید بر آیه 101 توبه و با رویکرد نقد نظریه عدالت صحابه. FTK. 1403;12(46):65–80. doi: 10.22034/ftk.2024.2019654.1593
