ابن‌‌سینا در آثار متعدّدی، از صفات خدا و نسبت آن با ذات سخن می‌‌گوید. او تلاش می‌‌کند تا از صفات الهی، چه در وجودشناسی و چه معناشناسی، تبیینی ارائه کند که به وحدت الهی آسیب نزند و نیز به تشبیه خدا به مخلوقات منجر نگردد. نظرات او در بخش‌‌های مختلف مربوط به این مطلب، گاه متفاوت و حتّی متعارض به نظر می‌‌رسد. در این پژوهش تلاش می‌‌شود با بررسی مجموع دیدگاه ابن‌‌سینا در خصوص اسما و صفات الهی و نیز مبانی فلسفی وی، دیدگاه نهایی شیخ در این‌‌باره استخراج شود. نتیجه پژوهش این شد که ابن‌‌سینا در نهایت، به دلیل اشکال‌‌هایی که بر نظریّه عینیّت و الهیات ایجابی وارد می‌‌شود -که مهم‌‌ترین آن‌‌ها، ترکیب و تشبیه است-، به نظریّه نفی صفت در وجودشناسی و نظریّه الهیات سلبی و فعلی در معناشناسی متمایل می‌‌شود؛ هر چند بر اساس مبانی وی باید او را طرفدار نظریّه عینیّت و الهیات ایجابی دانست.
شیخ سجادیه، فاطمه و برنجکار، رضا. (1403). تأملی در دیدگاه ابن سینا درباره وجودشناسی و معناشناسی صفات الهی. فصلنامه تحقیقات کلامی، 12(47)، 45–64. https://doi.org/10.22034/ftk.2025.2054386.1718
MLA
شیخ سجادیه، فاطمه، و برنجکار، رضا. "تأملی در دیدگاه ابن سینا درباره وجودشناسی و معناشناسی صفات الهی"، فصلنامه تحقیقات کلامی، 12، 47، 1403، 45–64. doi: 10.22034/ftk.2025.2054386.1718
HARVARD
شیخ سجادیه، فاطمه، و برنجکار، رضا. (1403). 'تأملی در دیدگاه ابن سینا درباره وجودشناسی و معناشناسی صفات الهی'، فصلنامه تحقیقات کلامی، 12(47), pp. 45–64. doi: 10.22034/ftk.2025.2054386.1718
CHICAGO
شیخ سجادیه، فاطمه و برنجکار، رضا، "تأملی در دیدگاه ابن سینا درباره وجودشناسی و معناشناسی صفات الهی." فصلنامه تحقیقات کلامی، 12 47 (1403): 45–64, doi: 10.22034/ftk.2025.2054386.1718
VANCOUVER
شیخ سجادیه فاطمه، برنجکار رضا. تأملی در دیدگاه ابن سینا درباره وجودشناسی و معناشناسی صفات الهی. FTK. 1403;12(47):45–64. doi: 10.22034/ftk.2025.2054386.1718
