حدیث غدیر از مهم‌ترین روایات مرتبط با مسئله امامت است که در منابع حدیثی، کلامی و تاریخی فریقین بازتاب گسترده‌ای یافته و شماری از عالمان اهل‌سنّت نیز به صحت یا تواتر آن تصریح کرده‌اند. بااین‌حال، در میراث اهل‌سنّت مناقشات متنوعی درباره صحت، اعتبار و مرتبه نقل این حدیث مطرح شده است. پژوهش‌های پیشین عمدتاً بر گردآوری طرق و اسناد حدیث، اثبات صحت و تواتر آن یا پاسخ موردی به دیدگاه برخی مخالفان متمرکز بوده‌اند؛ ازاین‌رو، گونه‌های مختلف این مناقشات و نسبت میان آنها کمتر در ساختاری یکپارچه و مقایسه‌ای بررسی شده است. پژوهش حاضر، با روش توصیفی ـ تحلیلی، افزون بر این طبقه‌بندی، در نقد شماری از مناقشات، پاسخ‌ها و استدلال‌های تازه‌ای ارائه نموده که در ادبیات پیشین یا مطرح نبوده یا کمتر مورد توجه قرار گرفته است. بر این اساس، مناقشات شناسایی‌شده در آثار کلامی، حدیثی و تاریخی اهل‌سنّت بر پایه متعلق مستقیم اشکال به‌صورت کیفی طبقه‌بندی و ارزیابی شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد این مناقشات در چهار محور کلان سامان می‌یابند: مناقشه در تواتر و گستره نقل؛ مناقشه در صحت و اعتبار روایی؛ مناقشه منبع‌محور؛ و مناقشه تاریخی در ثبوت واقعه. این محورها کاملاً مستقل از یکدیگر نیستند و برخی مؤلفان هم‌زمان از چند شیوه بهره گرفته‌اند. ارزیابی آن‌ها نشان می‌دهد آحادانگاری و تقلیل طرق با شواهد موجود درباره گستره نقل حدیث سازگار نیست؛ ضعف یا طعن برخی طرق به مجموع حدیث سرایت نمی‌کند؛ عدم نقل در یک منبع ملازم با عدم صحت یا تواتر نیست؛ و اشکالات تاریخی نیز پشتوانه کافی برای نفی ثبوت واقعه ندارند. در نتیجه، مناقشات بررسی‌شده دلیل کافی برای نفی صحت اصل حدیث غدیر یا سلب تواتر آن فراهم نمی‌سازند.